Coaching – Wat is het?

Business coach Den haag

 

 

 

Coaching, wat is het? Met wat voor soort dingen moet coaching beginnen?

Ik moest even stoppen en hier echt over nadenken! Hoewel ik als coach les heb gegeven, workshops heb gefaciliteerd, presentaties heb gegeven, ben ik geen counselor, psychiater of psycholoog en ben ik niet geïnteresseerd in deze gespecialiseerde praktijken. Ik heb ook geen opleiding in coaching, wat soms als een voordeel kan worden gezien, omdat ik daardoor flexibeler en directer kan zijn in het vervullen van mijn coachingsbehoeften, zelfs als ik mezelf een coach noem.

Coaching Wikipedia geeft de volgende definitie van coaching:

“Coaching is een prestatiegerichte, positieve actiegerichte praktijk die cliënten in staat stelt hun volledige potentieel te ontwikkelen en te gebruiken en hun prestaties te verbeteren, zowel persoonlijk als op de werkplek, en zo bij te dragen aan de verwezenlijking van hun doelen. Inventief, vindingrijk en gedreven, terwijl ze coachees het geschenk van de keuze voor de toekomst geven, vergemakkelijken coaches transformatie en helpen ze om zich te openen en vooruit te gaan.”

Bovendien is de coaching prestatiegericht! Om echt effectief te zijn als coach, zou ik meer bewustzijn moeten ontwikkelen rond de competenties die ik via coaching zou willen ontwikkelen. Ik heb een duidelijk beeld in mijn hoofd over wat ik moet doen om mijn coachingsdoelstellingen te bereiken.

Om mijn coachingsdoelstellingen te bereiken, moet ik ook in staat zijn mijn coachingsvaardigheden te verhogen. Soms gaat dat vanzelf en soms kost het tijd en moeite die ik er persoonlijk niet in wil steken. Ik moet ook weten hoe ik anders kan denken. Je hebt misschien wel eens mensen ontmoet die een “comfort zone” houding aannemen in het leven. Ze nemen geen risico’s, ze zijn veilig, ze vermijden risico’s, sluiten compromissen en spelen op safe. Of misschien hebben ze zelfs de neiging in zichzelf om besluiteloos te zijn, uit te stellen of zich defensief op te stellen.

Ik denk dat deze persoon alles zou zijn om een coach genoemd te worden! Een leider, een verkoper, een goede vader of moeder, een uitstekende zoon of dochter, een aardig mens, een leuke echtgenoot… Aan de andere kant, het is gevaarlijk om een comfortabel met jezelf te zijn! Een manager kan een leidinggevende of leidende rol heel spannend, opwindend en heel lonend vinden! Maar een leider loopt een groot risico om een leider van chaos te worden, als in “dat ging ineens mis” of “ik heb nooit geweten dat ik zo in de problemen kon komen als waar ik nu achter zit”. En diezelfde persoon kan zich veilig en comfortabel voelen onder aan de ladder van het bedrijfsleven! Een manager kan niet echt goed functioneren in een team waar mensen moreel, authentiek en innovatief zijn. Zulke mensen kunnen dit soort leiderschap niet echt effectief maken, ook al dagen ze nauwelijks y zijn eigen ideeën uit, of proberen ze op te leggen, maar ze kunnen dit niet vertalen in leiderschapseffectiviteit.

Heel vaak gaan de alternatieven tussen opsluiting in vrijheid of verlichting van strengheid. En uiteindelijk geven de resultaten altijd toe aan deze alternatieven, uiteindelijk met hun eigen gevolgen, ook al werken zij nu heel goed samen met de kwaliteiten van hun natuurlijke leiderschapsstijl.

Nee, voor mij is er maar één stijl van coachen die past bij onze cultuur en dat is coachen die mensen ontwikkelt, inspireert, opleidt en in staat stelt de resultaten te behalen die ze willen. Daarom is het belangrijk om af te stappen van het concept van coaching enz. dat misschien geweldig was voor trainbare, goed voor mensen zoals ik, maar wie weet wanneer de tijd komt dat de coach zo’n leider zal moeten worden…

lees meer:

Add a Comment

Your email address will not be published.